«

»

Jul 13

மெடூசாவின் கண்களின்முன் நிறுத்தப்பட்ட காலம்’ – ஆக்காட்டியிடமிருந்து.

 

போர் நினைவுகளும், வெளிப்பாடுகளும், அணுகுமுறையும் தன்னிலை சார்ந்தவை. அவற்றைப் பொதுமைப்படுத்தல்களுக்குள் அடைபட முடியாத விலகல்களின் தொகுப்பாக மட்டுமே வாசித்து, உரையாட முடியும். யதார்த்தனின் புனைவுகளில் திரளும் போர்த் தன்னிலை, போரை உள்ளிருந்து அணுகிய சுயமாகவே இருக்கிறது. அதற்குப் போர் குறித்த புனிதக் கதையாடல்களைத் தக்க வைத்திருக்க வேண்டிய தேவை இருப்பதில்லை. போரை இரத்துச் செய்யும் போக்கே புனைவில் உருவாகி வருகிறது. முள்ளிவாய்க்கால் வரை போரோடு இழுபட்டவனின், போரை மீந்திருக்கும் உடல்களின் வலியாக உரையாடும் புனைவுகளாக வாசிப்பின் வசதிக்காகவகைப்படுத்தலாம். நினைவில் அழியாத காலக்கோடுகளாகும் கதைகளில், முகாம்கள் துயர்சார் குறியீடாகி மீந்திருக்கும் உடல்களின் வலிகளைப், போரில் இலக்குகளாக முன்நிறுத்தப்பட்ட மக்கள்சார் உளவியலில் இருந்து புனைவாக்குகிறார். யதார்த்தன் போரின் உள்ளார்ந்த அழிவை, வீழ்ச்சியை துயரங்களாக முன்வைத்துக் கழிவிரக்கத்தைக் கோருவதில்லை. அவர் போரின் கொடூர எதார்தத்தைப் புனைவுகளாக்கும் போது, நாம் இதுகாறும் ஆதுரமாக நம்பி வந்த ‘போரின் புனிதவுடல்’ அழுகி நம்மைத் தொந்தரவு செய்வதாக உருமாறி விடுகிறது. போரின் / போராட்டத்தின் உள்ளார்ந்த அழிவுகளை உரையாடும் புதிய அலைப் படைப்புகள், இன்னொரு முரண் உரையாடல்சார் வெளியைத் திறந்திருக்கிறது. இப்புதிய அலைப் புனைவுகளின் தொடக்க உரையாடலாக – ‘மெடூசாவின் கண்களின்முன் நிறுத்தப்பட்ட காலம்’ – கதைகளின் தொகுப்பை வெளியிடுகிறோம்.

-ஆக்காட்டி

Leave a Reply