«

»

Feb 15

தொன்ம யாத்திரை : கொண்டாட்டம் என்னும் எதிர்ப்பு வடிவம்.

 

போன வருடம் மரபுரிமைகளைப்பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட தொன்மயாத்திரை என்ற செயற்பாட்டு வடிவம் பற்றிய சில தெளிவு படுத்தல்களுடன் , இந்த வருடத்துக்கான தொன்ம யாத்திரையைத் தொடங்க நினைக்கிறோம்.  சென்ற வருடம் தொன்ம யாத்திரையின் மீது வைக்கப்பட்ட விமர்சனங்களில் சில புரிதல் இன்மைகளை யாத்திரைக்கு உள்ளும் வெளியிலும் அவதானிக்க முடிந்தது. அதில் தொன்ம யாத்திரையின் பிரதான இலக்குச் சொற்களாக இயக்கப்பட்ட  மரபினை  அறிதல் –கொண்டாடுதல் – ஆவணமாக்குதல் என்ற விடயம் பற்றிய விவாதங்கள் யாத்திரையை நோக்கி முன் வைக்கப்பட்டது. இதில் கொண்டாட்டம் என்பதை சில நண்பர்கள் புரிந்துகொண்ட விதத்தில் சிக்கல்களிருந்தன. மரபுரிமைகள் திட்டமிட்டும் , திட்டமிடப்படாமலும் அழிக்கப்படுகின்றன என்ற எரியும் பிரச்சினைக்கு எதிராக வேலை செய்வதற்கு கொண்டாட்டம் என்ற வடிவத்தை ஏன் தொன்மயாத்திரை கையாள்கின்றது என்ற கேள்வி பலமாக முன் வைக்கப்பட்டது.

கொண்டாட்டத்தின் மூலம் வெறும் கேளிக்கை மட்டுமே நிகழ்த்தப்பட முடியும் என்று பலரும் குற்றம் சாட்டினர் , ஏதோ ஒரு சுற்றுலாவைப்போல ஆண்களும் பெண்களும் போய் களித்திருந்து விட்டு அதை சமூக அசைவாக , எதிர்ப்பு வடிவமாக சொல்கின்றார்கள் என்று விமர்சனங்கள் எழுந்தன.

உண்மையில் இதை ஒரு அறிவுத்தளத்தினைக்கொண்ட கொண்டாட்ட வடிவமாகவே தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்க யாத்திரைக்குழு தீர்மானித்திருந்தது. அதில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. ஆனால் அந்த கொண்டாட்ட வடிவம் எதன் பின்னனியில் தீர்மானிக்கப்பட்டது , எப்படி இயக்கப்படுகின்றது என்பதனை நாங்கள் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

அசலான வரலாறு என்பதையும் மரபு என்பதையும் நவீன வரலாற்று வாசிப்பு முறைகள் , அரசின் , அரசனின்வரலாறு , அதிகாரத்தின்வரலாறு , மேல்தட்டு வர்க்கத்தின் வரலாறு ,கல்வியறிவுள்ளவனின்வரலாறு , ஒடுக்குபவனின்வரலாறு , பெருந்தெய்வங்களின் வரலாறு , போரின் வரலாறு ,ஆண்களின்  வரலாறு என்பதில் இருந்து பெயர்த்தெடுத்து , விளிம்பு நிலை மக்களின் கடந்த காலமும் , வாழ்வுமே அசலான வரலாற்று வாசிப்பின் தொடக்கப்புள்ளியும் அசைவுப்புள்ளியும் என்ற நிலையைத்தோற்றுவித்தது. வரலாறு என்பதும் சரி மரபென்பதும் சரி சாதாரண சனங்களினுடையது என்பதைக்கோருகின்றது நவீன வாசிப்பு.

அதிகாரத்தினது பிரதான எதிர்ப்பு வடிவம் என்பது வன்முறையும் கபடமேயாகும். அதற்கு அது இராஜதந்திரம் என்று ஒரு சடங்குப்பெயரை வைத்துள்ளது.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் சொல்லப்பட்ட வாக்கியம் ஒன்று உள்ளது

“நீதி என்பது அரசின் வன்முறை

வன்முறை என்பது மக்களின் நீதி”

டியிற்றல் யுகம் தோன்றும் மட்டும் மக்களால் அதிகாரத்துக்கெதிராக கிளர்ச்சி செய்ய முடிந்தது, அதாவது சனநாயகத்தை மலரவைப்பதற்கான எழுச்சிகளை முன்னெடுக்க முடிந்தது. விளக்குமாறுகளும் , மண்வெட்டிகளும் கற்களும் கூட அதிகாரத்துக்கு எதிராக வீசப்படக்கூடியதாகவிருந்தது. காடுகளுக்குள் திட்டம் தீட்டி கெரில்லாக்களால் போராட முடிந்தது. பெரும் அரசுகளையும் அதிகாரத்தையும் பொதுமக்களால் வீழ்த்த முடிந்தது  ஆனால் டியிற்றல் யுகத்தில் இனி இது சாத்தியமா  என்பதை யோசிக்க வேண்டும்.

 

நவீன அரசுகள் என்பவை வன்முறையால் வீழ்த்த முடியாத பொருளாதார , ஆயுத சுவர்களால் மக்களை  சிறைப்படுத்தி வைத்திருக்கின்றன. தலைக்கு மேல் செய்மதிகளும் கமராக்களும் , சைபர் உலகமும் ஒரு சாதாரண குடிமகனின் அன்றாட வாழ்க்கையை அதிகாரத்துக்கும் ஒடுக்குபவர்களுக்கும் டியிற்றல் தரவுகளாக வழங்குகின்றது, இனி அவனால் காடுகளுக்குள் ஒன்று கூட முடியாது.   ஆயுதப்புரட்சிகள் நடைமுறைச்சாத்தியத்தை விட்டு தூரம் சென்றுவிட்டன. இன்றைய நிலையில் மக்களின் ஆயுதப்புரட்சிகள் , என்பவை முதலாளித்துவ வல்லரசுகள் தங்கள் லாபத்தின் பொருட்டு கன கச்சிதமாக மக்களுக்குத்தெரியாமலே உருவாக்கியவைதான். வலிமையில்லாத அரசுகளை வலிமையான அரசுகள் சொந்த நிலத்தின் மக்களைக்கொண்டே புரட்சி நாடகத்தை நிகழ்த்தி வீழ்த்துகின்றன. மத்திய கிழக்கிலும் சரி கீழைத்தேசத்திலும் சரி இன்று புரட்சிகள் என்பவை முன் வரைபுகளில் இயங்குபவைதான்.

இனி எந்த பஸ்ரில் சிறையும் மக்களால் தகர்க்கப்படப்போவதில்லை , அரண்மனைக்கதவுகள் உடைக்கப்படப்போவதில்லை.இனி அசலான ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சிகள் நடக்கப்போவதில்லை. அந்த அளவுக்கு அரசுகள் மக்களை தத்தமது எல்லைக்குள் இறுக்கியாகிற்று.

,தேர்தல்ளோ வாக்குரிமையோ எத்தனை சதவீதம் மக்களின் அசலான சனநாயக மாற்றத்தின் கருவிகளாக உள்ளன? ஹிட்லர் பகிரங்கமாக “சனநாயகம் கோளைகளின் கூக்குரல்” என்றார். இன்றைய அரசுகள் அதை வெளிப்படையாகச்சொல்லவில்லை அவ்வளவுதான் வித்தியாசம், அப்படியென்றால் இனி சனநாயகப்புரட்சியென்பது கிடையாதா ? மக்கள் எழுச்சியென்பது அதிகாரத்தின் பொம்மலாட்டங்களை தாண்டி  நிகழாதா ? அப்படியானால் டியிற்றல் யுகத்தில் மக்களின் அசலான எதிர்ப்பு வடிவம் என்பது எது? ஒடுக்கப்படுவதற்கும் , சுரண்டப்படுவதற்கும் எதிராக உரிமைகளுக்குமாக மக்கள் எதன் மூலம் போராடப்போகின்றார்கள் ?

நவதாராளவாதம் என்னும் முதலாளித்துவ சர்வதேசமும் ,அரசும், மக்களின் மரபு அடையாளங்களை அழிப்பது என்பது , மிக ஆழமானதும் நுட்பமானதுமான செயன்முறையாக்கம் , அது தேசிய சர்வதேச அளவில் செயற்படுகின்றது.

மனித குழுக்களின் இருப்பை அழித்து அவர்களின் வளத்தைச்சுரண்டும் முயற்சியின் பொருட்டே மரபுகள் அழிக்கப்படுகின்றன. அதற்கு எதிராக குரல் கொடுக்க , போராட வாக்களித்து  நாம் தெரிவு செய்த பிரதிநிதிகளில் பெரும்பாலானோர் அரசு கொண்டிருக்கும் இறைமையை  கையில் எடுத்துக்கொண்டு மக்களைச்சுரண்டி செல்வத்தை தமக்குள் பங்கு போடுபவர்களாக மாறி விட்டார்கள். தேர்தல்ளும் முன்வரைபுகளாலும் பணத்தினாலும் வடிவமைக்கப்படுகின்றன.மக்களின் விழிப்புணர்வு என்பது டியிற்றல் யுகத்தினால் , முடக்கப்படுகின்றது.

முன்பு சொன்னது போல் அசலான சனநாயத்தை நிலைநாட்ட ஆயுதம் தூக்குவதோ , காடுகளுக்குள் ஒழிந்து கொண்டு போராடுவதோ ,சாத்தியமேயில்லை. எனவே தேசத்தின் பிரசைகள் எதன் மூலம் இதனை எதிக்கலாம் ? அதற்கு இரண்டே வழிகள் தான் பிரதானமாயுள்ளன. அவை அறிவும் கொண்டாட்டமுமேயாகும். அறிவுள்ள சமூகத்தின் கொண்டாட்டம்  என்பது விழிப்பு நிலையின் , எதிர்ப்பின் வடிவமாகும்.

இந்தத் தளத்திலேயே தொன்மயாத்திரையும் கொண்டாட்டத்தை ஓர் எதிர்ப்பு வடிவமாக கையாள நினைக்கின்றது . ஒன்று கூடி நின்று ஆயுதம் பிடிக்கவும்  கற்களால் எறிவதை விடஒன்றாய் கூடி நாம் கொண்டாடுதலுக்கு வலு அதிகம். மிக எளிமையாக விளக்குவதற்கு நான் சமீபத்தைய உதாரணங்களையே எடுத்துக்கொள்ள நினைக்கின்றேன்.

தமிழ்நாட்டு மக்களின் சல்லிக்கட்டு போராட்டம் ஞாபகமிருக்கும் , லட்சக்கணக்கான மக்கள் ஒன்று கூடிய போராட்டம் அது .அங்கே மக்கள் யாரும் கல்லெறியவில்லை ,தடிகளோ பொல்லுகளோ தூக்கவில்லை , ஒன்று கூடினார்கள் , தங்களின் இலகுவான அடிப்படையான  ஒன்று கூடும் சுதந்திரத்தை கையிலெடுத்தார்கள். ஒன்று கூடி அவர்கள் வெறுமனே கோசம் போடவில்லை , பறைகளை இசைத்தார்கள் , பாட்டுப்பாடினார்கள் ,  விளையாடினார்கள் , இரவுகளை போன்களினால் ஒளியூட்டினார்கள் , சல்லிகட்டை இணையத்தில் தேடினார்கள் கொண்டாட்டத்தின் பொருட்டான அறிவு அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்தது, மீடியாக்களை தங்களை பார்க்க வைத்தார்கள் , சிதறிக்கிடந்த கூட்டுக்குரலை கடற்கரையில் ஒன்று திரட்டினார்கள் , யாரும் அங்கே சீரியசாக முகங்களை வைத்துக்கொள்ளவில்லை. அரசால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை, ஒரு கல்லை கூட தூக்காத மக்களை காவல்துறையோ , ராணுவமோ எதைச்சொல்லி வெளியேற்றுவது , லட்சம் கைகள் கோர்த்து நிற்கும் ஒரு  பெருங்கணத்துக்குள் அரசின் நீதியாலும் சரி வன்முறையாலும் சரி நெருங்க முடியவில்லை.  அங்கே இருந்த கொண்டாட்டமே அவர்களின் எதிர்ப்பு வடிவம். அவர்கள் கலைந்து செல்லும் வரை அரசால் வன்முறையை நிகழ்த்தமுடியவில்லை. மானுடக்கூட்டுக்கணங்களை தலைக்குமேல் சுழலும் செய்மதிகளாலோ , துப்பாக்கிகளாலோ ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. போராட்டம் கண்முன்னே வென்றது.

ஏன் சமீபத்தைய உதாரணத்தை எடுத்துக்கொள்வோம், ஈழத்தில் கேப்பாப்புலவில் மரபார்ந்த தமது பூர்வீக நிலத்தைக்கோரி ஒன்று கூடிய மக்களைப்பாருங்கள். அவர்களிடம் எந்த ஆயுதமும் இல்லை , அரசியல் கோசமும் இல்லை, அவர்களிடம் உள்ள கூட்டு வாழ்வையும் கொண்டாட்டத்தையும் ஒரு கொட்டகைக்கு கீழே கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். ஒன்றாக சமைத்து உண்கின்றார்கள் ,சிறுவர்கள் பாட்டுப்பாடுகின்றார்கள்,  கூடி இருந்து படிக்கின்றார்கள். மீடியாக்கள் அங்கே போகத்தொடங்கிவிட்டன, சிங்கள தமிழ் முஸ்லீம்  என்று எல்லாச்சமூகங்களும் அவர்களின் கூட்டுக்கணத்தின் பொருட்டு அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கின்றன. அங்கே இருக்கும் கொண்டாட்டமே அவர்களை இன்னும் உறுதியாக பனியிலும் வெயிலிலும் உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கின்றது.

https://www.facebook.com/100009818350190/videos/448851665452108/

சமீபத்தில் கேரளாவில் ஒரு பாடகரின் தாடியை வைத்து அவரைப் பொலீஸ் தீவிரவாதி என்று கைது செய்தது , அதனை எதிர்க்க அவர்கள் நீதிமன்றம் போகவில்லை , மீடியாக்களிடம் ஓடவில்லை , அந்த பாடகன் தன் கிற்றாரை எடுத்துக்கொண்டுபோய் பொலீஸ்நிலையத்தின் முன்னால் நின்று பாடுகின்றான்.

“தாடி வளப்போம் மீசைவளர்ப்போம் நீளத்திற்கு முடியும் வளர்ப்போம்

எங்கட நாடு எங்கட இஸ்ரம் “ என்று. அந்த வீடியோ வைரலாகி உலகமும் முழுவதும் இருந்து அவர்களுக்கு ஆதரவு கிடைத்தது.

சமீபத்தில் சசிகலா முதலமைச்சராவதற்கு எதிப்பு தெரிவித்து , அவரின் வீட்டுக்கு அண்மையாகச்சென்று பாடகி ஒருவர் பாட்டுப்பாடியது அதிகம் பேசப்பட்டது , தமிழ்நாட்டில் நீண்டகாலமாக  கோவனின் எழுச்சிப்பாடல்கள் மக்களை அறிவூட்டும் கொண்டாட்டங்களாக இருக்கின்றன.

கொண்டாட்டத்திற்கு ஒரு வாழ்வுமுறையும் சக்தியும் இருக்கின்றது , கொண்டாட்டமே அறிவை செறிவாக காவிச்செல்லும், வகுப்பில் வைத்து ஒப்பிப்பதை விட குழந்தை ஒன்று விளையாட்டு மூலம் வினைத்திறனாகக் கற்றுக்கொள்ளும். இந்த உளவியலைத்தான் தொன்மயாத்திரை அடிப்படையாகக்கொள்கின்றது.

மரபுரிமை சார்ந்த இடத்துக்குப்போய் அங்கே கொண்டாடுகின்றோம், மரபுணவுகளை சமைத்து உண்கின்றோம் , இசைக்கின்றோம் , ஆடுகின்றோம், கூடவே அந்த மரபை அறிந்துகொள்கிறோம் , மரபுவாழ்வை வாழ்ந்தும் பார்கின்றோம். அங்கே நம்முடைய கொண்டாட்டமே விழிப்புணர்வு.

ஓஷோ சொல்வதனைப்போல

“Celebration is the awareness”

சிந்திக்கின்ற மனிதர்களின் கொண்டாட்டம் என்பது  பெரும் கலைவடிவம். காலம் காலமாக கலை வடிவங்களே சனநாயகத்தின்  உறுதிமிக்க கருவிகளாக இருந்தன, பாட்டும் ஓவியமும் , விளையாட்டும் , இலக்கியமும் அசலான கொண்டாட்டங்களாகவும் அதேவேளை எதிர்ப்பு வடிவங்களாகவும் இருந்தன. கலைகள் கேளிக்கைகள் அல்ல , அவை எதிர்ப்பு வடிவங்கள். மரபுரிமைகள் கலைகளுக்கு நெருக்கமானவை . தொன்மயாத்திரை  மரபு – கலை – கொண்டாட்டம் இவற்றை அறிவுத்தளத்தில் இணைக்க நினைக்கின்றது.

.

சென்றவருடம் மேற்கொண்ட தொன்ம யாத்திரை ஆரோக்கியமான குறிகாட்டிகளை தந்துள்ளது, முதல் தொன்ம யாத்திரை தெருமூடி மடத்தில் நிகழ்த்தப்பட்டது. தெருமூடிமடம் பற்றி ஊடகங்கள் பலவும் எழுதத்தொடங்கிவிட்டன, அந்த சூழல் சார்ந்த மக்களுக்கு அது பற்றிய விழிப்புணர்வு ஏற்படத்தொடங்கியுள்ளது, மடத்தின் அருகில் உள்ள ஒரு கோயிலின் தூண்கள் இடிக்கப்படும் போது அது மரபு என்ற விழிப்புணர்வு அவர்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது.

இரண்டாவது தொன்ம யாத்திரை குருவிக்காடு . குருவிக்காட்டினை இயற்கையான பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதி என்று அரசு போட் ஒன்றை போட்டுள்ளது, அதை பறவைகள் சரணாலயமாக அறிவிக்கும் வேலைகள் இறுதிக்கட்டத்தினை அடைந்துள்ளன.

நெடுந்தீவில் புதிய பெருக்கமரம் , மூலிகைத்தொட்டி என்பன தொன்மயாத்திரை குழுவினால் இனம் காட்டப்பட்டுள்ளன, பெருக்க மரங்கள் சுற்றுலாத்தலங்களாக புனரமைக்கப்பட்டுள்ளன. யாத்திரைக்கு பிறகு நெடுந்தீவுக்கு செல்லும் சுற்றுலாப்பயணிகள் கணிசமாக அதிகரித்துளனர்.

அதேபோல கேணிகள் ,குளங்கள் , ஆவுரஞ்சிக்கற்களை பாதுக்காக்க வடமாகாணசபை நடவடிக்கை எடுக்கவுள்ளதாக முதலமைச்சர் அறிவித்திருக்கிறார். கணிசமாக நாம் ஒன்று கூடும் போதே கண்முன்னே மாற்றங்கள் நடக்கின்றன. தொடர்ச்சியாக நாம் சேறிவாக ஒன்று கூடும் போதும் கொண்டாடும்போதும் இன்னும் ஆரோக்கியமான  மாற்றங்கள் நடக்கும்.

கடந்த தொன்ம யாத்திரைகள் கொண்டிருந்த பல குறைபாடுகளை பலரும் சுட்டிக்காட்டினர் , முடிந்தவரை அவற்றை செம்மைப்படுத்த முயற்சித்துள்ளோம்.  யாழ்ப்பாணப்பல்கலைக்கழகத்தில் தொன்மயாத்திரை பற்றிய உரையாடல்கள் மூன்று முறை வெவ்வேறு துறைகளில் செய்யப்பட்டுள்ளன ,  வடமராட்சி முதலான இடங்களில் சிறு சிறு உரையாடல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதுவரை நடந்த தொன்ம யாத்திரை வேலைகளை ஆவணமாக்கப்பட்டு வருகின்றன. தொடர்ச்சியாக ஊடகங்களின் கவனம் மரபுரிமைகள் மீது திரும்புவதில் தொன்மயாத்திரை முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளது.

நாம் இந்த வருடத்திலும் எம்முடைய மரபுகளைத் தேடியறியவும் கொண்டாடவுமாக யாத்திரைகளுக்கான அடிகளை நிதானமாக எடுத்து வைப்போம். அறிவே இனி நமது பிரதான எதிர்ப்பு வடிவம் , அதை கொண்டாட்டம் மூலமாக அடைந்துகொண்டு அடுத்த கட்டத்திற்கு நகரவேண்டும்.

வாருங்கள் தோழர்களே இந்த வருடத்தை ஆரம்பிப்போம்.

-யதார்த்தன் –

(செயற்பாட்டாளர் – தொன்மயாத்திரை குழு )

Leave a Reply